ﺍﻧﻘﺮﺍﺽ ﭘﺴﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺁﻥ ﺑﺮ ﺣﺎﺻﻠﺨﯿﺰﯼ ﻭ ﺑﺎﺭﻭﺭﯼ ﺯﻣﯿﻦ-موسسه چشم انداز
رضا رسولی بلخکانلو
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺍﻧﻘﺮﺍﺽ ﻭ ﮐﻢ ﺷﺪﻥ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﭘﺴﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺧﺸﮑﯽ ﻭ ﺩﺭﯾﺎ، ﭼﺮﺧﻪ ﻣﺤﯿﻂ ﺯﯾﺴﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺣﯿﺎﺗﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺭﻭﺭﯼ ﻭ ﺣﺎﺻﻠﺨﯿﺮﯼ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﯿﻦ، ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﺩﺭﺍﺭ ﻭ ﻣﺪﻓﻮﻉ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻻﺷﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺜﻞ ﻣﺎﻣﻮﺕﻫﺎ ( ﻓﯿﻞﻫﺎﯼ ﻋﻈﯿﻢﺍﻟﺠﺜﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﻧﺴﻠﺸﺎﻥ ﻣﻨﻘﺮﺽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ )، ﻧﻬﻨﮓﻫﺎ، ﮐﺮﮔﺪﻥﻫﺎ ﻭ ﺁﺭﻣﺎﺩﯾﻠﻮﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ ﻣﺮﻏﺎﻥ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﻧﻘﺶ ﺣﯿﺎﺗﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﺎﺭﻭﺭ ﻧﮕﻪﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﻫﺎ، ﺑﺴﺘﺮ ﺩﺭﯾﺎﻫﺎ ﻭ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﺎﮐﯽ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﯾﻔﺎ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮﺕﻫﺎﯼ ﺩﺳﺘﻪﺟﻤﻌﯽ ﻭ ﺩﺭ ﻓﻮﺍﺻﻞ ﻃﻮﻻﻧﯽ، ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﻓﺴﻔﺮ ﻭ ﻧﯿﺘﺮﻭﮊﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﺎﻁ ﺯﻣﯿﻦ
ﻣﯽﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺑﺎﺭﻭﺭﯼ ﺁﻥ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ. ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ۱۰ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻧﺴﻞ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻪ ۱۵۰ ﮔﻮﻧﻪ ﭘﺴﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﺍﻧﻘﺮﺍﺽ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺁﺏﻭﻫﻮﺍﯾﯽ ﯾﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺭﺥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ۴۸ ﮔﻮﻧﻪ ﭘﺴﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﮔﯿﺎﻩﺧﻮﺍﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻋﺼﺮ ﯾﺨﺒﻨﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﯿﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ۹ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺭﻭ ﺑﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﺍﺳﺖ . ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻧﻬﻨﮓﻫﺎﯼ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﯿﻦ ﻫﻢ ﻧﻮﺩ ﺩﺭﺻﺪ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.