فرایند برنامه ریزی کاربری اراضی شهری

فرایند برنامه ریزی کاربری اراضی شهری به مثابه زمینه های دیگر برنامه ریزی از درک پدیده های برنامه ریزی (تعریف مساله یا مشکل) شروع و پس از تدوین اهداف و تعیین اولویتها به تولید راهبردها و ارزیابی و اجرا منجر می شود و این روند به صورت ممتد و دورانی ادامه می یابد.
فرایند برنامه ریزی کاربری اراضی شهری به صورت ساده می توان متشکل از سه مرحله دانست.
1-ساخت وضع موجود 2- تعیین اهداف 3- روش کار طبق فرایند فوق برنامه ریزی کاربری اراضی شهری تعریف مساله در برگرفته عنوان روش و جز مساله، تعیین اهداف ابعاد، زمینه ها و تجربه ها و تجزیه و تحلیل ساختار آن است.
گام دوم: تعیین اهداف و مقاصد اهداف و مقاصد در برنامه ریزی کاربری اراضی ارتباط نزدیکی با تعریف مساله دارد شامل محدوده کلی مساله و به طور کلی مقاصد و نتایجی است که راه حل ها در صدد دستیابی به آنها هستند و تا حد امکان باید به صورت کمی بیان شوند تا سطوح نسبی دستیابی به آنها ممکن و قابل مقایسه باشد.
گام سوم: تعیین رهنمودهای کلی در جهت اراته راه حلها برای تصمیمات برنامه ریزی و اجرایی
گام چهارم: ارزیابی طرح و انتخاب
گام پنجم: اجرا و کنترل پیشرفت کار
فرایند طراحی کاربری اراضی در برنامه ریزی فضایی شهر به 6 مرحله نیمه مستقل و متوالی تقسیم است و در یک مرحله جداگانه (مرحله هفتم) که به نام مرحله طراحی یا طراحی مجدد است: نتایج شش مرحله قبلی تحلیل می شود. در مرحله اول این فرایند تقاضاهای آتی برای مکان (محل و موقعیت مناسب) و فضا (فضا و مساحت مناسب) را ارائه می دهند که با عنوان نیازهای کمانی فضایی مطرح است.
بطور خلاصه این هفت مرحله عبارتند از:
مرحله اول: فرمول بندی نیازهای مکانی
مرحله دوم: نیازهای فضایی
مرحله سوم: تحلیل تناسب اراضی
مرحله چهارم: برنامه مقدماتی آزمایشی الگوهای تویعه افق بسیار دور
مرحله پنجم: تعیین ظرفیت تصرف
مرحله ششم: الگوهای آزمایشی برای طرح کاربرد اراضی، موازنه عرضه و تقاضای کاربریهای اصلی در افق 25-20 ساله
مرحله هفتم: طرح برنامه کاربری اراضی- ترکیب دوباره گامهای قبلی و تطبیق نمودن طرح با دیگر مراحل برنامه ریزی
مرحله سوم این فرایند تحلیل تناسب اراضی است که همه شامل نقشه های مناسب اراضی است که براساس شرایط محیطی، عوارض زمین، مراکز فعالیت، سیستمهای زیر ساختی و نواحی خدماتی آنها تولید می گردد. که مربوط به خصوصیات وضع موجود و ضوابط موجود مکانی کاربری زمین می باشد.

درباره‌ی سعید جوی زاده

دکتر سعید جوی زاده مدیر موسسه علمی تحقیقاتی چشم انداز هزاره سوم ملل و عاشق مجموعه علوم جغرافیایی است. وی معتقد است که دشمنان اصلی بشریت ترس، شک و بی هدفی هستند. کارشناسی جغرافیای طبیعی را در سال 1381 از دانشگاه یزد، کارشناسی ارشد جغرافیای طبیعی گرایش اقلیم شناسی محیطی را از دانشگاه خوارزمی در سال 1384 و مدرک دکتری خود را در سال 1398 در رشته اقلیم شناسی از دانشگاه خوارزمی اخذ کرده است. عنوان رساله ایشان "تحلیل فضایی خشکسالی در ایران" است. او متخصص سیستم های اطلاعات جغرافیایی(GIS) و سنجش از دور(RS) وآمار فضایی است. از سال 1381 مشغول تدریس در دانشگاه ها و مراکز دولتی و خصوصی است. وی همه ساله کارگاه های تخصصی را برای علاقه مندان به GIS و RS برگزار می کند. کتاب هایی مفید و کاربردی را در زمینه سیستم های اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور و آمار فضایی را به رشته تحریر درآورده است. هم اکنون نیز بروی سیستم های پهباد و برنامه نویسی پیشرفته در سیستم های اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور مشغول به فعالیت است. علاوه بر این سعید جوی زاده علاقه مند به مطالعات خشکسالی و بلایای طبیعی است و در زمینه خشکسالی نیز کتاب های متعددی را به رشته تحریر درآورده است. از آرزوهای دکتر جوی زاده همه گیر شدن سیستم های اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور و آمار فضایی در بین مردم و نهاد هادی تصمیم گیری است.

همچنین ببینید

کاربری اراضی

کاربری اراضی، الگوی توزیع مکانی- فضایی عملکردهای متفاوت سکونتگاه‌هاست بر حسب عرصه‌های مسکونی، صنعتی، تجاری …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *