نقشه پهنه بندي خطر زمين لغزش در حوضه آبخيز کارون بزرگ با استفاده از مدل AHP درمحيط GIS

نقشه پهنه بندي خطر زمين لغزش در حوضه آبخيز کارون بزرگ با استفاده از مدل AHP درمحيط GIS

نقشه پهنه بندي خطر زمين لغزش در حوضه آبخيز کارون بزرگ با استفاده از مدل AHP درمحيط GIS


اين تحقيق به موضوع فراواني و پراکنش زمين لغزش هاي بزرگ و وسيع پس از احداث سدهاي بزرگ کارون 1 و 2 و 3 در حوضه آبخيز کارون بزرگ مي پردازد. با بررسي هاي به عمل آمده، عامل اصلي و فراواني زمين لغزش هاي منطقه در احداث سدهاي مذکور و تغييرات کاربري اراضي، زه کشي و اضافه شدن انشعابات رودخانه ها و کانال هاي آبياري است. از سوي ديگر تغييرات توپوگرافي منطقه به علت جابجايي حجم عظيمي از خاک و سنگ در منطقه به عنوان عاملي ديگر در تشديد زمين لغزش ها نقش داشته است. هدف اصلي اين پژوهش، بررسي عوامل موثر در زمين لغزش هاي منطقه به روش فرايند تحليل سلسله مراتبي (AHP) و تهيه نقشه پهنه بندي خطر زمين لغزش نوين حوضه آبخيز کارون بزرگ است. در اين تحقيق، ابتدا پس از بررسي ادبيات پژوهش و مطالعات کتابخانه اي، 8 عامل شامل: شيب دامنه، ارتفاع از سطح دريا، بارندگي، فاصله از جاده، فاصله از گسل، فاصله از شبکه زه کشي، کاربري اراضي و سنگ شناسي به عنوان عوامل موثر در وقوع زمين لغزش هاي منطقه تشخيص داده شدند. سپس لايه هاي اطلاعاتي اين عوامل در محيط GIS با استفاده از نرم افزارهاي Arc GIS 9, 3 تهيه شده و وزن کلاس هاي هر کدام از عوامل با روش تحليل سلسله مراتبي (AHP) تعيين گرديدند. آنگاه با تلفيق نقشه هاي لايه هاي اطلاعاتي در محيط GIS، اقدام به تهيه نقشه نهايي در 4 کلاس: خيلي پر خطر، پر خطر، با خطر متوسط و کم خطر صورت گرفت. نتايج نشان مي دهد که نواحي خيلي پرخطر متاثر از عامل زمين شناسي منطقه به عنوان عامل اصلي (سنگ هاي آهکي، آهک متخلخل، آهک مارني، مارن آهکي و مارن) و عوامل تاثيرگذاري همچون، شيب بين 5 تا 30 درصد، بارندگي بيش از 1250 ميلي متر، ارتفاع بين 500 تا 2000 متر، فاصله از شبکه زهکشي بين 0 تا 4 کيلومتر عوامل موثر در پراکنش زمين لغزش هاي منطقه هستند. با مطالعه نقشه نهايي مي توان گفت، نواحي خيلي پرخطر و پرخطر اغلب در مجاورت مراتع و تپه ماهور با حاشيه دامنه هاي بلند و متوسط ارتفاع در مجاورت روستاها هستند. تغييرات کاربري اراضي و توپوگرافيکي ناشي از احداث سدها و جابجايي خاک در کنار عوامل جانبي همچون، فعاليت دام ها و عشاير کوچ رو به منظور دسترسي به مراتع و آب، زراعت آبي در سطوح شيب دار توسط روستاييان کمک فراواني به تشديد زمين لغزش هاي منطقه مي کنند. در نتيجه گيري نهايي مي توان گفت که روش AHP به دليل برخورداري از متغيرهاي بيشتر و کلاس بندي اصولي و بدون اعمال نظر مستقيم کارشناسان نسبت به روش ها ديگر برتر بوده و از دقت بيشتري برخوردار است. از سوي ديگر مطالعات ميداني صورت گرفته، مشاهدات تصاوير ماهواره اي ETM+ تاکيدي بر يافته هاي تحقيق است. که دليل بر مناسب بودن انتخاب مدل (AHP) براي اين پروژه است.

برای دانلود این مقاله به لینک زیر مراجعه کنید.

https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?ID=204616

آموزش کاربردی GIS وRS

همراه با فیلم و کتاب

همراه با پروژه های کاربردی

مدرس:

دکتر سعید جوی زاده

تلفن ثبت نام:

09382252774

آدرس وب سایت:

https://gisland.org/

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید